บทความ
ทำเรื่องยากให้ง่าย ตอนที่7
ฮานาดะซังขับรถตะเวนดูสถานที่จำหน่ายสินค้า OTOP ประจำหมู่บ้านในเมืองชิบะ ที่นี่ขายอาหารทะเลของฝาก เป็นหลัก
กลิ่นอายคนทะเล ตอนที่6
อีโต้ซัง เขาดูเตี้ยๆใส่สูท พูดจาโผงผาง คล่องแคล่วเหมือนนักรบญี้ปุ่นตัวสั้น ที่มุ่งมั่น มาเมืองไทย แต่งวดนี้มาทำธุรกิจหาเหยื่อตกปลา
สื่อสารง่ายๆแต่ไร้เสียง ตอนที่5
นิสัยพ่อค้าญี่ปุ่นก็ไม่แตกต่างกับไทย คือขี้หงุดหงิดรำคาญไม่ชอบจุกจิก คงเป็นคนทะเล จะรู้กันเองว่ามันเป็นแบบไหน จะหยิบจับ จะวาง ล้วนมีลีลาที่คล้ายๆกัน
พ่อค้าขายส่ง ตอนที่4
จาก เมืองชิบะ อีโต้ซัง ขับรถคันเล็กๆด้วยความเร็วช้าๆ 50 กม/ชม มาส่งเราที่โตเกียว แล้วพามาตลาปลาเก่าที่ ซึกิจิ สมัยที่ยังไม่ได้ย้ายไปตลาดใหม่
คนทำ🆚คนทาน ตอนที่3
บนโต๊ะอาหาร เปรียบเหมือนสนามประลอง ระหว่าง คนทำกับคนทาน ห้ำหั่นด้วยความรู้ที่เอื้อนเอ่ย ที่แฝงด้วยแววตาแห่งความอิ่มใจ
คำเดียวรู้ ตอนที่2
ลุงใจดีปั้นซูชิให้กิน ด้วยใบหน้าราบเรียบใจดี แล้วส่งปลา KOHADA โคฮาดะ หรือตะเพียนน้ำเค็มแบบ”ปลาม๊กค๊ก“หริอพวก”ปลาแชรั้น“หลังเขียว
ซามูไรใต้คาวปลา ตอนที่1
ชีวิตแห่งความก้าวหน้าล้วนสวนทางกับวิถีคนธรรมดาอย่างสิ้นเชิง คนธรรมดาเป็นอย่างไร?.. ทุกคนล้วนเข้าใจแต่ยากนักที่จะเป็นคนธรรมดา
