ปลาดีๆ แต่“ไม่มีอนาคต” ตอนที่7
Mar 17 2026
มันเริ่มจากความชอบฝังใจจากห้างเยาฮัน ที่มีเชพคนญี่ปุ่น สั่งเราซื้อปลาจากสะพานปลาแลัวมาทำปลาดิบ เขาสอนวิธีแล่ตัดแล่จิ้มวาซายิ มันอร่อยจริง และพอไปดูงานที่ฮ่องกง มีบูธคนอเมริกาทำanimation 3มิติ จำลองฟาร์มช่อนทะเลในทะเลมาให้ดู มันช่างอลังการมาก พอกลับเมืองไทย จึงนำเรื่องนี่มาเล่าให้ชาวบ้านที่เลี้ยงกระชัง ที่แหลมสัก จ กระบี่ ฟัง ซึ่งเราทำไป ก็จะเจอข้อมูลมากมาย จนเจอพี่เล็ก บรรลือศักดิ์MD Thai union feedmild
ได้ทราบว่า ไทยยูเนี่ยน ผลิตอาหารออกมา ให้ภูเก็ตเลี้ยงอยู่ ไปส่งไต้หวัน และที่ คุ้งกระเบนก็ทดลองเลี้ยงบ่อดินได้ เมื่อหลานปีก่อนนี้อีก ของกรมประมง ผมไปดูหมด และตัดสินใจเลยว่า มันคือ อนาคต คนทำปลาอย่างเรา
การประกันราคาและนำมาขายที่หน้าร้าน gourmet market แรกๆ เป็นที่นิยม และร้านอาหารก็เรื่มใช้ โดยการเปลี่ยนชื่อ จากช่อนทะเล ไปเป็นชื่อ เรียก ทั้งญี่ปุ่น อังกฤษ แต่ด้วยความสดที่เก็บยาก เพราะไขมันดี เวลาไม่สด จะเพิ่มความคาวแม้เราเจาะเลือดไปแล้ว พอไปfrozen เนื้อก็ดำอีก ทั้งๆที่มันสีขาวจั๊วอย่างนั่น
และอีกเหตุผลหนึ่งที่เป็นเหตุผลหลักคือปลาช่อนทะเลเป็นปลาอยู่น้ำอุ่น ทะเลไทยมีมาก การจับด้วยการลากก็จะจับได้มากเป็นฤดู ราคาในสะพานปลาราคาไม่ถึง 100 บาท ตั้งแต่อดีต แต่พอมาเป็นกระชังราคาอยู่ที่ 200 บาท แพงกว่าเท่าตัว นี่ราคาหน้ากระชัง แต่พอมาถึงร้านอาหารปลาที่เจาะเลือดจะต้องส่งไม่ต่ำกว่า 300 บาทแต่ในตลาดปลายังอยู่แค่ 100  มันก็เกิดการเปรียบเทียบกันมากจนยากอธิบาย และเงินทุนจำกัด
Thai union เลิก กรมประมงเลิก ชาวบ้านเลิก เราก็เลยเลิกไปนี่ก็นับ 10 ปีแล้ว  พอมาช่วงหลัง บริษัท ปตท นำทีมวิจัยมาทำช่อนทะเล เราก็ดีใจ คิดว่างานนี้เกิดแน่ๆ ด้วยเงินทุนมหาศาล ผมส่งข้อมูลทุกอย่างที่เราทำและประสบการณ์ทั้งหมดที่มี ให้กับเขาไปอีก
เราคิดว่าจะทำสำเร็จแต่แล้วก็เจอปัญหาเดียวกันคือตลาดที่มีคุณภาพในกระชังจากทะเลกับปลาลากที่จับมา มีความใกล้เคียงกันมาก ร้านค้าร้านอาหารไม่มีทางเข้าใจและสามารถแยกกันได้อย่างเด็ดขาด เพราะยังไงเสีย ต้นทุนกับปลาไทย ยังไง สู้เอาปลาญี่ปุ่นมา ทำราคาแล้วเล่าเรื่องแค่เบาๆ ลูกค้าก็เปิดใจรับ ยอมควักเงินจ่าย...ง่ายกว่า
=======================
i'm spirit of the sea
ซีฟูดส์มาตรฐาน จิตวิญญาณแห่งท้องทะเล
www.sirikhun.com
&via=YourXAccount)
ช่อนทะเลเนื้อดีทำซาชิมิ ซูชิ ลวกจิ้ม แกงต้มและผัด  มันเป็นเนื้อปลามหัศจรรย์ที่มีมีทั้งความหอมนุ่ม มีไขมัน ซึ่งเมื่อมีไขมันแล้วเวลาสุกก็มักจะแข็ง เหมาะกับการต้มและผัดมาก เพราะเนื้อจะแน่นรัดกันจากไขมันเนื้อเลยไม่แตก ...ซึ่งผมชอบมาก
เราเลยลงทุนไปกับการส่งเสริมเลี้ยงในกระชังและนำมาเจาะเลือดส่งให้ร้านญี่ปุ่นมากมาย ทุกร้านชื่นชมและพอใจในผลงานคุณภาพเนื้อปลาชนิดนี้มาก ในปี2552 และในปี2556 เราจึงหมดความพยายามเลิกดันปลาชนิดนี้..มันหมดหนทาง กับการเปรียบเทียบอธิบาย (เราเลยหันไปเล่นเรื่อง เก๋ามังกรแทน)
มันเริ่มจากความชอบฝังใจจากห้างเยาฮัน ที่มีเชพคนญี่ปุ่น สั่งเราซื้อปลาจากสะพานปลาแลัวมาทำปลาดิบ เขาสอนวิธีแล่ตัดแล่จิ้มวาซายิ มันอร่อยจริง และพอไปดูงานที่ฮ่องกง มีบูธคนอเมริกาทำanimation 3มิติ จำลองฟาร์มช่อนทะเลในทะเลมาให้ดู มันช่างอลังการมาก พอกลับเมืองไทย จึงนำเรื่องนี่มาเล่าให้ชาวบ้านที่เลี้ยงกระชัง ที่แหลมสัก จ กระบี่ ฟัง ซึ่งเราทำไป ก็จะเจอข้อมูลมากมาย จนเจอพี่เล็ก บรรลือศักดิ์MD Thai union feedmild
ได้ทราบว่า ไทยยูเนี่ยน ผลิตอาหารออกมา ให้ภูเก็ตเลี้ยงอยู่ ไปส่งไต้หวัน และที่ คุ้งกระเบนก็ทดลองเลี้ยงบ่อดินได้ เมื่อหลานปีก่อนนี้อีก ของกรมประมง ผมไปดูหมด และตัดสินใจเลยว่า มันคือ อนาคต คนทำปลาอย่างเรา
การประกันราคาและนำมาขายที่หน้าร้าน gourmet market แรกๆ เป็นที่นิยม และร้านอาหารก็เรื่มใช้ โดยการเปลี่ยนชื่อ จากช่อนทะเล ไปเป็นชื่อ เรียก ทั้งญี่ปุ่น อังกฤษ แต่ด้วยความสดที่เก็บยาก เพราะไขมันดี เวลาไม่สด จะเพิ่มความคาวแม้เราเจาะเลือดไปแล้ว พอไปfrozen เนื้อก็ดำอีก ทั้งๆที่มันสีขาวจั๊วอย่างนั่น
และอีกเหตุผลหนึ่งที่เป็นเหตุผลหลักคือปลาช่อนทะเลเป็นปลาอยู่น้ำอุ่น ทะเลไทยมีมาก การจับด้วยการลากก็จะจับได้มากเป็นฤดู ราคาในสะพานปลาราคาไม่ถึง 100 บาท ตั้งแต่อดีต แต่พอมาเป็นกระชังราคาอยู่ที่ 200 บาท แพงกว่าเท่าตัว นี่ราคาหน้ากระชัง แต่พอมาถึงร้านอาหารปลาที่เจาะเลือดจะต้องส่งไม่ต่ำกว่า 300 บาทแต่ในตลาดปลายังอยู่แค่ 100  มันก็เกิดการเปรียบเทียบกันมากจนยากอธิบาย และเงินทุนจำกัด
Thai union เลิก กรมประมงเลิก ชาวบ้านเลิก เราก็เลยเลิกไปนี่ก็นับ 10 ปีแล้ว  พอมาช่วงหลัง บริษัท ปตท นำทีมวิจัยมาทำช่อนทะเล เราก็ดีใจ คิดว่างานนี้เกิดแน่ๆ ด้วยเงินทุนมหาศาล ผมส่งข้อมูลทุกอย่างที่เราทำและประสบการณ์ทั้งหมดที่มี ให้กับเขาไปอีก
เราคิดว่าจะทำสำเร็จแต่แล้วก็เจอปัญหาเดียวกันคือตลาดที่มีคุณภาพในกระชังจากทะเลกับปลาลากที่จับมา มีความใกล้เคียงกันมาก ร้านค้าร้านอาหารไม่มีทางเข้าใจและสามารถแยกกันได้อย่างเด็ดขาด เพราะยังไงเสีย ต้นทุนกับปลาไทย ยังไง สู้เอาปลาญี่ปุ่นมา ทำราคาแล้วเล่าเรื่องแค่เบาๆ ลูกค้าก็เปิดใจรับ ยอมควักเงินจ่าย...ง่ายกว่า
=======================
i'm spirit of the sea
ซีฟูดส์มาตรฐาน จิตวิญญาณแห่งท้องทะเล
www.sirikhun.com
