บทความ
ใต้น้ำกว้างใหญ่ ตอนที่22
พิพิธภัณฑ์ที่มีมากมาย ตั้งแต่ การเริ่มต้นหรือจบลงของสื่งมีชีวิตและอารยธรรม มีการรวบรวมบันทึกไว้ในทุกประเทศ
ทำอะไรให้มันรู้จริง ตอนที่21
เราเดินดูตลาดปลาแห้งมีพวกปลาข้าวสาร หน้าตาเหมือนปลาข้าวสารบ้านเรานี่แหละ และมีค่อนข้างเยอะ
ปลาลึก คนลึก ตอนที่20
เมือง Numazu เมืองติดทะเลที่มีความลึกกว่า 2500 เมตร จึงมีชาวประมงที่จับปลาน้ำลึกที่สุดในประเทศ
ไม่ต้องเล่า เราคือ ญี่ปุ่น ตอนที่19
เราตั้งใจมาหาซื้อหนังสือที่บอกว่าปลาทำอะไรดี ปลานี้ชื่ออะไร กว่าจะได้หามาหลายเมือง จนได้หนังสือและสมุดบันทึก
จิตวิญญาณ ตอนที่18
ปลาหมึกยักษ์ตัวใหญ่ๆเหนียวมากๆบ้านเราไม่มี มีเพียงหมึกสายตัวเล็กๆมีหนวดแบบนี้ จับได้มากมายในอ่าวไทย
โลกใต้ดิน ตอนที่17
จากถนนเส้นนี้ไปเชื่อมเส้นนั้น เมืองนี้ไปเชื่อมเมืองนั้นมันดูง่ายง่ายสุขสบายมาก เมื่อเราทำความเข้าใจ
นัยยะซ่อนเร้น ตอนที่16
จากตลาด ปลาซึกิจิ เราอยากไป kappaachi เพื่อไปดูอุปกรณ์ครัว เป็นแหล่งรวบรวมอุปกรณ์มากมายทั้งเล็กและใหญ่
แม่บ้านมาเฟีย ตอนที่15
เคยเดินแต่ในตลาดน้ำเฉอะแฉะ กลิ่นเหม็นอย่างที่เรารู้สึก แต่ที่นี่กลับไม่รู้สึกเช่นนั้น ยิ่งฟุตบาต เส้นขาวที่ขีด ไม่มีใครตั้งเลยออกมาเกะกะคนเดินทาง
โอมากาเสะ ตอนที่ 14
ที่นั่งตระเตรียมเรียบร้อย สายตาเป็นมิตรได้ถูกต้อนรับตั้งแต่มาถึง เบียร์เย็นๆได้เสริฟยกให้หายคลายเหนื่อย
เทคโนโลยีความสด ตอนที่13
การจัดเก็บความสด ให้สดที่สุดนานวัน มันต้องวิธีแบบแช่แข็ง เค้ามีเครื่องfrozen แบบสายพาน ใช้ไนโตรเจนเหลว R404a เค้าทำการแช่แข็งติดลบได้ถึง -50 องศา
ดูงานปลาไม่ได้ดูแค่ปลา ตอนที่12
เรายังคงอยู่ในเมืองชิบะ ที่มีแต่โรงงานอาหารทะเล ในแต่ละวัน คาวาชิม่าซัง จะพาเข้านอกออกใน โรงงานนั่นนี่ เพื่อสร้างมุมมองใหม่.
โรงงานทำปลาเค็ม ตอนที่11
ปลาซันมะหรือปลาซาบะ ในช่วงเดือน 10 เนื้อปลากำลังมีไขมัน โรงงานจะต้องเก็บเป็นสต๊อกให้ได้เยอะที่สุดเพียงพอกับการใช้
หมักปลาขาย ตอนที่10
ออฟฟิตของซาโจ้ ที่โตเกียว บริษัทที่นำคนงานไทยไปญี่ปุ่น มีฮานาดะซังเป็นGM เคยมีชื่อ sirikhun ส่งคนไปทำงานโรงงานทำปลาเค็มด้วย
เริงร่า ตอนที่9
ร้านอาหารท้องถิ่นในญี่ปุ่นส่วนใหญ่มีแต่คำเขียนไม่ค่อยมีรูปหรือคำทับศัพท์อะไร เมนูดูง่ายง่าย แต่สั่งไม่ได้ เพราะอ่านไม่ได้สักตัว
ดีดดิ้นจากข้างฝา ตอนที่8
ศิลปะการจัดจานดูล้ำลึก การจัดดอกไม้หรือตกแต่งห้องดูละมุนตา ได้บรรยากาศสะอาดเรียบร้อย คำว่า“น้อยแต่มาก”จึงใช้ได้ชัดเจน
