บทความ
Story telling : เรื่องเล่าจากท้องทะเล ตอนที่ 45
ยุคแรกของการเรียนรู้ไม่ง่าย การออกทะเลเพื่อเก็บข้อมูลจริง ต้องแลกด้วยเวลา ค่าใช้จ่าย และความเหน็ดเหนื่อย
ตลาดปลายุคใหม่ ตอนที่ 44
สำหรับผม PK ไม่ใช่ข้อมูล แต่มันคือ “ประสบการณ์” คือสิ่งที่ถ่ายทอดออกมาราวกับป้ายที่มีจิตวิญญาณของคนทะเลติดอยู่
ตกแต่งด้วยmodel ปลา ตอนที่43
ปลาตัวใหญ่ๆ ย่อมมีอิทธิพลในการดึงดูดให้ลูกค้าเข้ามาสนใจ ยิ่งคนรุมดูมาก สินค้าก็มีโอกาสได้ขายหรือนำเสนอ
นักวิชาการ ตอนที่ 42
การเปิดบ้านให้ดูงาน ไม่ใช่แค่การต้อนรับผู้มาเยือน แต่มันคือการตลาดที่ทรงพลัง
ศิลปะ ย่อให้เข้าใจ ตอนที่41
การสื่อสารบางทีมันก็อธิบายยากจึงต้องมีรูปวาดประกอบ องค์ความรู้ต่างๆจึงเริ่มถ่ายทอดผ่านโครงการ seafood School
เริ่มปิดตัวเอง ตอนที่40
การเปิดบ้านให้ดูงาน ไม่ใช่แค่การพาชม แต่คือการ “แนะนำตัวตน” ของบริษัท
เหมือนทอดปลาตัวเล็ก ตอนที่39
การบริหารองค์กรก็เหมือน “ทอดปลาตัวเล็ก” กลับบ่อยไปก็เละ เร่งไฟแรงไปก็ไหม้ แต่ถ้าไม่แตะเลย ก็ติดกระทะ
seafood school ตอนที่38
คนทำปลา ต้องดูแลสินค้าให้กับตลาดที่สร้างมูลค่า มีราคา คนในทีมจึงต้องมีความรู้ความชำนาญ
ถ่ายทอดวิถีชาวเล ตอนที่ 37
ย่าหยา กับ หว่าหวา อยู่กับเราที่กระบี่ หน้าที่ของพวกเขาคือเก็บหมึกหอมเข้าห้องเย็น และแกะปูม้าจากทะเลจริง ๆ
ปลาสีแปลก ตอนที่36
การตลาด ที่ต้องทุ่มเท พร้อมกับการขายที่อยู่ในกลยุทธวิธี พาให้เราได้คิดอะไรใหม่ๆ สมองต้องสร้างสรรค์ตลอดเวลา
กินเนื้อ ตอนที่59
เมืองนี้ยังคงมีเนื้อดีๆ เขาว่าตัวมันใหญ่หลายร้อยกิโล นอนห้องแอร์และขุนด้วยอาหารชั้นดี ซึ่งไม่ได้แค่สิ่งภายนอกที่ดูแลแล้วเนื้อวัวจะมีรสชาติดีได้
ฟุกุโอกะ เมืองเกษตร ตอนที่58
ไทยกับญี่ปุ่น ส่งเสริมระหว่างกันด้านผลิตภัณฑ์สินค้าที่มีคุณภาพระหว่างกัน ทั้งด้านเทคโนโลยี วิธีการปลูก และการตลาดครบวงจร
รากความคิดในจานอาหาร ตอนที่57
เป็นDNA ของคนญี่ปุ่นมักสร้างสรรค์งานศิลปะในทุกแขนง โดยเฉพาะเรื่องอาหารในทรัพยากรจำกัด อาจเป็นเรื่องสงครามการรบอยู่ตลอด
เลี้ยงกุ้งบนภูเขาหนาวเย็น ตอนที่ 56
เมืองที่มีแต่อุปสรรคทั้งอากาศที่เปลี่ยนแปลงมาก ทั้งหิมะ ทั้งฟ้าฝน รวมถึงแผ่นดินไหว ทรัพยากรขาดแคลน
clip in Japan 1-2-3 ตอนที่55
อยู่ญี่ปุ่นมาสักพัก เราเหมือนคิดได้ว่า เสียดายถ้าไม่มีการบันทึกเป็นวีดีโอ เราควรเก็บเรื่องพวกนี้ไว้แบบย่อๆ
