บทความ
เริงร่า ตอนที่9
ร้านอาหารท้องถิ่นในญี่ปุ่นส่วนใหญ่มีแต่คำเขียนไม่ค่อยมีรูปหรือคำทับศัพท์อะไร เมนูดูง่ายง่าย แต่สั่งไม่ได้ เพราะอ่านไม่ได้สักตัว
ดีดดิ้นจากข้างฝา ตอนที่8
ศิลปะการจัดจานดูล้ำลึก การจัดดอกไม้หรือตกแต่งห้องดูละมุนตา ได้บรรยากาศสะอาดเรียบร้อย คำว่า“น้อยแต่มาก”จึงใช้ได้ชัดเจน
ทำเรื่องยากให้ง่าย ตอนที่7
ฮานาดะซังขับรถตะเวนดูสถานที่จำหน่ายสินค้า OTOP ประจำหมู่บ้านในเมืองชิบะ ที่นี่ขายอาหารทะเลของฝาก เป็นหลัก
กลิ่นอายคนทะเล ตอนที่6
อีโต้ซัง เขาดูเตี้ยๆใส่สูท พูดจาโผงผาง คล่องแคล่วเหมือนนักรบญี้ปุ่นตัวสั้น ที่มุ่งมั่น มาเมืองไทย แต่งวดนี้มาทำธุรกิจหาเหยื่อตกปลา
สื่อสารง่ายๆแต่ไร้เสียง ตอนที่5
นิสัยพ่อค้าญี่ปุ่นก็ไม่แตกต่างกับไทย คือขี้หงุดหงิดรำคาญไม่ชอบจุกจิก คงเป็นคนทะเล จะรู้กันเองว่ามันเป็นแบบไหน จะหยิบจับ จะวาง ล้วนมีลีลาที่คล้ายๆกัน
พ่อค้าขายส่ง ตอนที่4
จาก เมืองชิบะ อีโต้ซัง ขับรถคันเล็กๆด้วยความเร็วช้าๆ 50 กม/ชม มาส่งเราที่โตเกียว แล้วพามาตลาปลาเก่าที่ ซึกิจิ สมัยที่ยังไม่ได้ย้ายไปตลาดใหม่
คนทำ🆚คนทาน ตอนที่3
บนโต๊ะอาหาร เปรียบเหมือนสนามประลอง ระหว่าง คนทำกับคนทาน ห้ำหั่นด้วยความรู้ที่เอื้อนเอ่ย ที่แฝงด้วยแววตาแห่งความอิ่มใจ
คำเดียวรู้ ตอนที่2
ลุงใจดีปั้นซูชิให้กิน ด้วยใบหน้าราบเรียบใจดี แล้วส่งปลา KOHADA โคฮาดะ หรือตะเพียนน้ำเค็มแบบ”ปลาม๊กค๊ก“หริอพวก”ปลาแชรั้น“หลังเขียว
ซามูไรใต้คาวปลา ตอนที่1
ชีวิตแห่งความก้าวหน้าล้วนสวนทางกับวิถีคนธรรมดาอย่างสิ้นเชิง คนธรรมดาเป็นอย่างไร?.. ทุกคนล้วนเข้าใจแต่ยากนักที่จะเป็นคนธรรมดา
 ตลาดโรงงาน ตอนที่35
 ของทะเลแปลกแปลกยิ่งอยู่ที่นี่หลายวัน ยิ่งเห็นอะไรมามาก มันเหมาะกับตลาดของกลุ่มคนกรุงเทพในห้างสรรพสินค้าที่ชอบดูของแปลกตามากๆ จึงนำขึ้นไปขาย
แม่เจ้าโว้ย ตอนที่34
ปลาดาษดื่นถูกเรียงหัวเป็นหัว หางเป็นหาง การค้าแบบนี้ แตกต่างจากมหาชัยมาก ที่บ้านเรากดกริ่ง แล้วให้ทุกคนเปียปลา ทำงานแข่งกับเวลา
เก๋าเลือดคลั่ง ตอนที่33
หลายคนเข้าใจคิดว่าเนื้อปลา น่าจะเหมือนเนื้อหมูที่จะต้องแดงเปล่ง  ถึงจะเรียกว่าสด แต่จริงๆสีแบบนี้ ในความเข้าใจของพวกเรา มันคือการคลั่งของเลือด
เก๋าเริงร่า ตอนที่32
กลุ่มsupply chain ต้นน้ำ เรามีคนไว้ใจได้จัดแจงพร้อมล้งปลาที่จังหวัดกระบี่แน่นอนแล้ว ถือว่าเป็นการสร้างตัวตนในพื้นที่และคนจัดการ
ปักหลัก ตอนที่ 31
“คนใต้”ให้ค่าความจริงใจ เมื่อเขาเชื่อ เขาให้หมดใจ และเมื่อเรารักเขา เขาก็รักเรา เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
ขายปลาแลกกับเวลา ตอนที่30
จับปลามาหลายปี เริ่มเข้าปีที่5 ปลากระชังเริ่มเหลือน้อยลง เวลาไปเอาแต่ละครั้งมันเปลืองค่าน้ำมันเพราะเกาะแต่ละเกาะอยู่ห่างกัน แต่ข่าวสารกลับใกล้ชิด
